هو ينطبق على ( 1075 ) و يلائم مع بعض ما يذكر فى أثناء الكتاب ، قال فى باب صوم التطوع فى ترجمة الحسن بن راشد ما لفظه [ بدانكه خاتم المجتهدين مولانا محمد تقى مجلسى رحمه اللَّه در شرح فارسى فقيه در اين مقام فرموده ] ثم ذكر كلامه ورد عليه و صريح دعائه أنه بعد وفاته ( 1070 ) و له عليه حواش كثيرة ذكر فى بعضها عند ذكر البترية فى فصل الملل و النحل ما لفظه [ فاضل جليل ملا خليل قزوينى مد ظله العالى در ترجمهء كافى در باب فضل القرآن بتريه را از زيديه دانسته - الى قوله - و ظاهرا كلام جناب ملا خليل ابتر باشد ] و هو صريح فى حياة المولى خليل الذى توفى فى ( 1090 ) و اما كتابة هذه النسخة فهى ( 1128 ) و يوجد نسخة اخرى منه به خط محمد عادل نقلها عن نسخة خط المؤلف ، و هى تنتهى بباب نوادر المواريث و على هذه النسخة تملك الشيخ جعفر كاشف الغطاء و تملك السيد مهدى القزوينى و هى فى مكتبته بالحلة عند أحفاده ، و يظهر من نقل السيد حسين بن السيد دلدار على النصير آبادى اللكهنوى عن هذا الكتاب فى كتابه « مناهج التحقيق » انه كانت نسخة منه فى مكتبته بالهند ، و بالجملة هو كتاب نفيس مشتمل على تحقيقات خلت عنها كتب الاصحاب تدل على غزارة علم مؤلفه و سعة اطلاعه . شرح صحيفهء سجاديه از جملهء تأليفات مؤلف ترجمه ايست شرح مانند بر صحيفهء سجاديه و نظر به آنكه 6 صفحه از آن كه عكس بردارى شده و در آخر اين مقدمه چاپ خواهد شد از ذكر خصائص آن در اينجا خوددارى مىشود براى اينكه آنچه لازم است خودش در مقدمه گفته است با وجود اين ببعضى امور در اينجا اشاره ميكنيم : در مقدمهء اين شرح صحيفه دو امر است كه مدعاى ما را تأييد مىكند : 1 - تعبير « وجود با جود احمدى » « 1 » كه به همين عبارت در اول اين تفسير نيز

--> ( 1 ) - رجوع شود بصفحهء 4 نسخهء عكسى شرح صحيفهء سجاديه ؛ س 2 .